Przejdź do treści

Zebrane teksty

Tożsamość i przynależność

Rozważania o rozumieniu siebie i życiu wśród innych.

Wszystkie eseje
Część V

Być u siebie bez znikania

Umiejętność dopasowania się do miejsca nie zawsze oznacza, że czuję się w nim u siebie. W tych esejach przyglądam się odległości między dostosowaniem a przynależnością, między znajomym miejscem urodzenia a życiem, które zastaję po powrocie, oraz między intencją w jednym języku a tym, co ktoś słyszy w drugim.

Wracam też do dziecka, które myślało, że przeprowadzka do Szwecji jest wyjazdem na wakacje, i do niepewności, czy nowy dom pozostanie mój. Inne teksty pytają, co dzieje się, gdy ludzie pamiętają dawną wersję mnie albo gdy pragnę, by przeżyte życie i człowiek, którym się stałem, wreszcie do siebie pasowały.

Wspólną myślą jest potrzeba bycia rozpoznanym bez usuwania każdej różnicy. Chcę zostawić miejsce na wspólną historię i na człowieka, który nadal się w niej zmienia. Przynależność może być czymś, co mam nadzieję odnaleźć, co współtworzę i co wciąż uczę się opisywać.

6 min czytania

Myślałem, że jadę do Szwecji na wakacje

Prom, światło w ogrodzie i szary królik. Wspomnienie wyjazdu do Szwecji i dziecięcej niepewności, czy nowe miejsce stanie się domem na stałe.

5 min czytania

Kiedy ta chwila należy do mnie

Chcę chwili, w której poczuję, że życie, które przeżyłem, i człowiek, którym się stałem, wreszcie tworzą całość. O przeszłości, znaczeniu wyboru i tęsknocie za poczuciem, że to życie jest moje.

6 min czytania

Co widzę w Ukrainie

Piszę z Ukrainy o ludziach, którzy próbują żyć zwyczajnie w czasie wojny, i o wspomnieniach z Mariupola. Myślę o wyjazdach, powrotach i potrzebie przynależności, a także o nadziei na stworzenie rodzinnego domu, w którym dzieci będą miały na kogo liczyć.

6 min czytania

Co niesie zwyczajny dzień w Ukrainie

W Ukrainie sklep, mapa alarmów i przydrożna kaplica budzą we mnie wiele uczuć. O niepewności codzienności i szukaniu miejsca, w którym mogę pomóc.