Przejdź do treści

Zebrane teksty

Granice

Rozważania o rozumieniu siebie i życiu wśród innych.

Wszystkie eseje
Część III

Pozostać sobą i być blisko

Granica może chronić relację, a mimo to kogoś rozczarować. Wracam do obu stron tej chwili: poczucia winy po własnej odmowie i odrzucenia, którego mogę się doszukiwać, gdy odmawia ktoś inny.

Te eseje przyglądają się granicy w codziennym życiu. Prośba wraca, plan się zmienia albo zaczynam się wycofywać. Chcę rozumieć, co mogę uczciwie dać, nie wymagając, żeby którekolwiek z nas znikało z relacji.

Bliskość potrzebuje też uważności: miejsca w swoim dniu, przestrzeni na szczerość i możliwości zmiany decyzji z troską o drugą osobę. Granica nie rozstrzygnie, czy relacja będzie trwała. Może pomóc zobaczyć wyraźniej, co każde z nas jest w stanie i chce dać.

5 min czytania

Granica po rozmowie: jak przy niej zostać?

Powiedzieć „nie” to dopiero początek. O powracających prośbach, wyjątkach i dotrzymywaniu własnych granic bez zamieniania ich w niezmienne zasady.

7 min czytania

Czasem miłość potrzebuje przestrzeni

Mogę kogoś kochać i dawać mu czas na odnalezienie własnej odpowiedzi. Mogę też potrzebować przestrzeni dla siebie, nie przestając troszczyć się o drugą osobę.

5 min czytania

Kiedy zaczynam się wycofywać

Czasem dystans zaczyna się od telefonu, którego nie wykonuję. O powracających podejrzeniach, utraconej bliskości i stawianiu granic.

4 min czytania

Kiedy tylko ja nie śpię

Rozmowa się kończy, a ja leżę bez snu, wciąż próbując ją dokończyć. O znajdowaniu czasu dla siebie nawzajem i o granicy wysiłku w pojedynkę.